871#
یادگرفتم
بقیه هرچی هستن باهام هر نسبتی دارن ازشون هیچ انتظاری نداشته باشم و هیچ حسابی روشون باز نکنم
برام مهم نباشه ک حال بدم حتی واس مامانمم مهم نیس
نیس ک نیس
فوقش میمیرم دیگ
اینا ک براشون مهم نیس
منم ک از خدامه
یاد گرفتم وقتی حالم بده نشینم ب شمردن کسایی ک حواسشون بهم هست بشینم ب شمردن کسایی ک حواسم بهشون هست
گله مند نباشم و حرف بقیه برام.مهم نباشه و در عین حال نزارم کسی از دستم ناراحت بشه این دو.تا باهم فرق میکنن
یاد گرفتم ناراحت کردن بقیه افتخار نیس
یاد گرفتم دلتنگی دوس داشتن غصه امید و شادی وجود ندارن,و معنیم ندارن
یاد گرفتم دنیا ب جز دار مکافات.نیست
یاد گرفتم در لحظه تصمیمامو عملی کنم چون بدرد همون لحظم میخورن,درباره تصمیماتم فک کنم راه درستشو انتخاب کنم اما همون لحظه عملیش کنم
فک نکنم دیگ بیام این اطراف
ننه جون اینجا نیستم
اما
همون جوونیم ک نرسید ب پشت بوم و از پنجره اتاقش تو طبقه پرید پایین و اوضاش بدتر از بدتر شد
برچسب:
نویسنده: آراد پاکدل